Pomaganie innym to piękna i jednocześnie obciążająca praca. Ryzyko zawodowe to pośrednia traumatyzacja, wypalenie, przemęczenie, fizyczne i psychiczne wyczerpanie. Nawet najbardziej zmotywowana osoba czasem ma dość i to zupełnie normalne… ale zostawanie z tym samemu jest niebezpieczne. Żeby pomagać skutecznie i etycznie, trzeba samemu mieć wsparcie.
Dlatego zapraszamy na superwizję wszystkie osoby zajmujące się szeroko rozumianym pomaganiem. Wysłuchujemy tych, którzy sami całymi dniami słuchają. Analizujemy trudności, podpowiadamy sprawdzone rozwiązania i wspieramy z empatią i życzliwością. Do każdej sytuacji podchodzimy indywidualnie. Mamy też otwartość na sprawy, które mogą wydawać się nietypowe. Pomagamy w rozpoznawaniu własnych granic, zaakceptowaniu ich i jasnym komunikowaniu. Wspieramy też w nauce troszczenia się o samą/samego siebie, regenerowania sił i ograniczania stresujących bodźców. W razie potrzeby polecimy odpowiednią literaturę czy szkolenia.
Szczególnie zachęcamy do skorzystania z superwizji tych, którzy czują się wyczerpani i wypaleni. Może się okazać, że wystarczą nieduże zmiany w codzienności, by mieć się lepiej.
Zapraszamy psychologów, psychologów dziecięcych i szkolnych, lekarzy, pediatrów, onkologów, pielęgniarki, położne, fizjoterapeutów, terapeutów zajęciowych, terapeutów SI, logopedów, masażystów, pracowników socjalnych, kuratorów, asystentów rodziny, interwentów kryzysowych, pedagogów, pedagogów szkolnych i specjalnych, nauczycieli, wolontariuszy, pracowników NGO i fundacji, weterynarzy — i wszystkich innych, którzy w pracy zawodowej lub wolontariacie towarzyszą ludziom i zwierzętom w trudnych chwilach.
Superwizję dla osób zawodowo pomagających prowadzą certyfikowani psychoterapeuci: Barbara Smolińska, Anna Rygielska-Kowalczyk, Ewa Kledyńska, Dorota Maczuga, Kamilla Hertmanowska-Maniuk, Joanna Piekarska.
